Boodschapper

Tol(k)
6 juli 2012
Doe-het-zelf-knipcursus
9 juli 2012

Wat is het een voorrecht om zo’n mooi kerkgebouw te hebben.
Zo sfeervol, modern en licht. Rondom overal ramen. Een heerlijke plek waar je rustig en ongestoord kunt luisteren naar Gods stem, elke zondag weer.
Hoewel rustig en ongestoord? “Tik, tik”, klinkt het. Vast een laatkomer die tegen het raam tikt. De koster komt in actie, maar keert onverrichter zaken terug. Dan was het misschien het werk van één of andere grapjas.

Even later, weer luid getik. Ik kijk eens om me heen en zie dat iedereen wat onrustig begint te draaien. Aan mijn rechterkant zie ik wat mensen al gniffelend naar boven kijken. Nieuwsgierig draai ik mijn hoofd ook die richting op. Tot mijn verbazing zie ik, helemaal bovenin op het dak, een meeuw voor het raam heen en weer paraderen. “Tik, tik, tik”, klinkt het weer. De meeuw tikt pinnig met zijn snavel tegen het glas. Het lijkt wel of hij wil zeggen: “Toe, laat mij er eens in!“ Zelfs de dominee is van zijn apropos. Hij besluit wijs om er maar even het zwijgen toe te doen totdat de ergste hilariteit weggeëbd is. Hij kijkt en lacht mee om het rare beest.

Het beestje is zich van geen kwaad bewust en blijft heen en weer lopen en tikken. Later verneem ik van een kenner dat hij waarschijnlijk een soortgenoot meende te zien in de weerspiegeling van het glas. Hij wilde de aandacht van het vrouwtje en niet persé die van ons… Prachtig!

Dominee vervolgt ondertussen maar weer zijn preek. Ik laat mijn gedachten afdwalen… Dat maakte indruk. Er gebeurde iets in de dienst wat ik niet verwachtte. Wat mij onrustig maakte en me deed opschrikken; dat luide geklop. Best vreemd… want, God klopt elke dag. Elke dag klopt Hij op de deur van mijn hart. Dat hoor je niet zo hard, maar merk ik het? Schrik ik daarvan op? Hij wil mijn aandacht, Hij wil wél binnenkomen. Hij wil zelfs bij mij wonen! Maar dan moet ik wel opendoen…

Wat een vreemde dienst. Van de preek kan ik, heel eerlijk gezegd, niet veel meer navertellen. Maar toch zal ik deze zondag nooit meer vergeten. Allemaal door die ene, bijzondere boodschapper, die misschien toch stiekem mijn aandacht wilde…

Zie Ik sta aan de deur en Ik klop
Zie Ik sta aan de deur en Ik klop
Als je Mij binnenlaat komt alles goed
Als je de deur van je hart opendoet
Als je de deur van je hart opendoet

Vind je dit leuk... deel dit
Share on Facebook
Facebook
0Pin on Pinterest
Pinterest
0Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.