Nieuw verhaal: ‘Een wonderlijke witte Kerst’

Een warme groet
14 november 2022
Tips voor een fijne kerstfeestviering (thuis, kerk of klas)
2 december 2022

Een wonderlijke witte Kerst

De wind zwiept de takken wild heen en weer. De regen vult de plassen overvol.
Iris trekt haar neus op. ‘Bah, het lijkt wel herfst en de juf zei dat de winter vandaag begint.’
‘Als het winter is, dan moet er toch sneeuw vallen in plaats van regen, mama?’ vraagt Max.
Ik glimlach. ‘Dat hebben we helaas niet voor het zeggen.’
‘Misschien gaat het met Kerst wel sneeuwen!’
‘Daarvoor moet het vriezen en daar ziet het voorlopig niet naar uit.’
‘Maar toch,’ zegt Iris, ‘je weet het maar nooit.’
‘Nee,’ herhaal ik, tegen beter weten in, ‘je weet het maar nooit.’

De volgende morgen trekken Iris en Max verwachtingsvol de rolgordijnen op. Zou het?
Als ik hun teleurgestelde gezichtjes zie, kan ik mezelf wel voor mijn hoofd slaan, omdat ik hun hoop aangewakkerd heb. Natuurlijk is er geen sneeuw gevallen. De regen striemt nog steeds tegen de ramen.
‘Luister eens. Een witte Kerst, dat gaat niet gebeuren dit jaar. Maar weet je wat? Vanmiddag uit school gaan we koekjes bakken. Echte kerstkoekjes.’
Dat vooruitzicht maakt gelukkig veel goed.

Op de vroege morgen van de allerlaatste dag voor de kerstvakantie, dwarrelen er grote, witte vlokken in het licht van de buitenlamp. Ik haast me naar buiten om het fenomeen beter te kunnen zien. Uit het felverlichte, wijdgeopende venster op de bovenste verdieping, klinkt gegiechel. De bui stopt abrupt en het raam wordt met een klap gesloten.
Het wit, dat een gedeelte van het gras bedekt, herken ik als toiletpapier, versnipperd in duizenden stukjes.

Iris en Max komen ook naar buiten, nog steeds een beetje giebelend.
Ik besluit hun spelletje mee te spelen. ‘Hebben jullie gezien dat het gesneeuwd heeft?’
‘Sneeuw? Nee joh. Dat is papier!’ roept Max. ‘We moeten lege wc-rollen meenemen naar school om engelen te maken, maar die konden we nergens vinden.’
‘Aha! Dus toen hebben jullie velletjes van een volle rol in stukjes gescheurd?’
Schuldbewust toveren ze allebei vier lege rollen achter hun rug tevoorschijn.
Daar gaat mijn voorraad … Ondanks dat, schiet ik in de lach. ‘Jullie hebben in ieder geval wel gezorgd voor een wonderlijke witte Kerst.’
Iris raapt een handvol wit uit het gras en laat het sneeuwen boven onze hoofden. ‘Zie je wel dat het kan. Ik zei het toch: je weet het maar nooit!’
Maar Max schudt zijn hoofd en fluistert: ‘Het komt door de engelen.’

@irmamoekestorm 2022

Klik hier voor nog meer kersverhalen en kerstgedichten!

Vind je dit leuk... deel dit
Share on Facebook
Facebook
0Pin on Pinterest
Pinterest
0Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.