Mijn favoriete kinderboek

‘Toekomst zonder diabetes’
14 november 2013
In control
18 november 2013

Inmiddels ben ik bij les 6 aangekomen van mijn schrijfcursus. Deze les staat helemaal in het teken van kinderverhalen, wat ik trouwens ontzettend leuk vind om te doen.
De eerste opdracht luidt: Beschrijf eens een van jouw favoriete kinderboeken en waarom jij dat zo mooi vond. Schrijf er een kort stukje over: hoe oud je was en welke  herinneringen het oproept.
Heerlijk: W.G. van der Hulst, natuurlijk…

Als kind kon ik helemaal wegdromen bij de boekjes van W.G. van der Hulst. De Rozemarijntje-serie, evenals Anneke en de Sik en Van Bob en Bep en Brammetjes vond ik prachtig. Ik denk dat ik een jaar of acht was en ik weet precies nog de sfeer van die boekjes.

Het meest is mij ‘Voetstapjes in de sneeuw’ van dezelfde schrijver bijgebleven. Zo ontzettend spannend als ik dat vond. De wat melodramatische woordkeuze en vooral de herhalingen, in de trant van: het was koud, bitter, bitter koud, sprak mij erg aan. Samen met de wat ouderwets aandoende illustraties bezorgde dit boekje me een aangenaam, warm gevoel.

Het verhaal speelt zich af rond Oud en Nieuw. Het meisje moet oliebollen bij opa en oma brengen, maar omdat het zo gesneeuwd had, kan zij de weg niet meer vinden en raakt verdwaald in de kou. Het hondje van opa en oma vindt haar uiteindelijk en zo komt alles nog precies op tijd goed voor het nieuwe jaar.

Een jaar of vier geleden heb ik het boekje op oudejaarsdag aan mijn kinderen voorgelezen, in één keer het hele verhaal. Alleen al het feit dat ik het boekje weer in mijn hand had, de wat muffe geur en de vergeelde bladzijden, maakten mijn dag een echte oudejaarsdag. Ik moest zelfs nog een traantje wegpinken, na al die jaren… Of dat nou door de herinnering kwam of het ontroerende verhaal, daar ben ik nog niet uit.
Helaas waren mijn jongens er niet zo bijzonder van onder de indruk als dat ik het (destijds) was.

Onlangs kwam ik een serie kaarten met prenten tegen uit de boekjes van Van der Hulst. Ik kon het niet laten om ze te kopen, net zo min als ik het over mijn hart kan krijgen ze te versturen…

Ik denk dat ik stiekem wel wat van deze stijl heb meegepikt. Pas kreeg ik nog van iemand de opmerking dat ik af en toe een wat ouderwetse schrijfstijl heb. Tja, ik houd, op zijn tijd, nu eenmaal wel van dat nostalgisch, melodramatische. Niets mis mee, toch?

Ik ben eigenlijk wel benieuwd wat jullie favoriete jeugdboek was. Wie weet kan ik mijn voordeel er nog mee doen! Dus…

Vind je dit leuk... deel dit
Share on Facebook
Facebook
0Pin on Pinterest
Pinterest
0Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email

3 Comments

  1. Anneke schreef:

    Wat leuk.
    Ik mocht graag de Olijke Tweeling en Pitty op Kostschool lezen.
    Dat zijn de eerste boeken die me zo in gedachten schieten en Wipneus & Pim, Pim & Pidoe.
    Pinkeltje niet te vergeten en zo kan ik nog wel even doorgaan.

  2. Agnes schreef:

    Ik moet zeggen dat dit boekje ook 1 van mijn favoriete boekjes is. Maar Pien en een dozijn vrienden en vriendinnen Van Greetje Kip behoren ook tot mijn favorieten. Al was ik toen rond de 11-12 jaar. Die heb ik erg vaak gelezen. Ik lachte en huilde gerust nog een keer om delfde dingen. Een oud boekje van mijn moeder vonden we allemaal leuk, Vleugel lam heette het. Ik probeer het altijd nog ergens te pakken te krijgen. Mijn oudste zus vind dat ze er recht op heeft. Terwijl dat natuurlijk niet zo is. Ahum. Mijn zusje heeft het een x op de rommelmarkt te pakken gekregen. Ik heb al eens op marktplaats gekeken maar vond het toen te duur.

    Ik moest ergens gaan kijken van jou op welke site/pagina was dat nu ik kan het niet weer vinden.
    Groeten Agnes

  3. Irma schreef:

    Leuk, meiden, jullie jeugdboekenherinneringen. Dat maakt weer wat los. Zo dringt ook pas goed tot mij door hoe belangrijk lezen altijd voor mij geweest is. Lekker knus thuis, zittend op de grond met mijn rug tegen de verwarming. Helemaal weg in het verhaal. Zo helemaal opgeslokt te worden, lukt me nu helaas niet meer. Hoewel lezen nog steeds heel belangrijk voor me is. Nu komt het vaak neer op een paar bladzijden per dag in bed, anders kan ik gewoon niet slapen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.