Twee zielen, één gedachte

Kettingreactie
10 februari 2014
Flappy Bird
12 februari 2014

Met bed en al word ik de polikliniek binnengereden. Na drie chemokuren en een zware operatie moet ik voor tussentijdse controle naar de oncoloog.

Eerlijk gezegd voel ik me behoorlijk te kijk gezet in de wachtkamer. Daar lig je dan, als vijftienjarige en je kunt geen kant op. Onzeker grijp ik naar mijn pruik, trek de dekens wat hoger en gluur stiekem terug. Zou die ook…
Een kaal jongetje, half zo oud als ik, wijst naar mijn bed als hij tegen zijn moeder zegt: ‘Zielig, hè?’
Het zijn precies mijn gedachten, maar dan over hem.

Langer dan een minuut duurt onze ontmoeting niet. Toch vraag ik me, dertig jaar later, nog steeds af hoe het dat dappere mannetje is vergaan.

Kort verhaal van precies 120 woorden met als themawoord ‘ontmoeting’.
Stemmen mag: als je dit verhaaltje waardeert, kun je een ‘hartje’ achterlaten (klik daarvoor op ‘de moeite waard’) op 120woorden

Vind je dit leuk... deel dit
Share on Facebook
Facebook
0Pin on Pinterest
Pinterest
0Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.